Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012

Arts and the city X-mas partyyy!

Το πρώτο παρτυ του site μας που αγαπάμε τόσο, www.artsandthecity.gr, ήταν σουπερ, γεμάτο μουσικές,δώρα και χρώματα!



Μαζί μας ήταν και το αγαπημένο μου συγκρότημα Ganzi Gun που ξεσήκωσε όλο το Χυτήριο!




Εκεί ήταν για να μας στηρίξουν και να περάσουν όμορφα όλοι οι αγαπημένοι φίλοι, γνωστοί και συγγενείς μας!


Ανταλλάξαμε ευχές και δωράκια...


Βαφτήκαμε για τα καλά απ τη Μελένια....

Η ατμόσφαιρα ήταν υπέροχη γενικά!


*Σας ευχαριστούμε όλους όσους είσασταν εκεί και μας στηρίξατε με την παρουσία σας!*
                                         

Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2012

sweet...26!


                                          Τι άλλαξε στα φετινά γενέθλια μου :

 1) Δέχτηκα πολύ περισσότερες ευχές σε σχέση με πέρυσι!
                                                       
  2) Τελικά έκανα αυτό που δεν ήθελα να κάνω...έμεινα στο σπίτι   βλέποντας  σειρές και φτιάχνοντας   στολίδια χριστουγεννιάτικα!
                                                           
3) Έλαβα αρκετά δώρα χωρίς να τα ζητήσω ("έλαβα" τι ωραία λέξη...!)
                                                           
4) Μα καλά η κρίση πήγε περίπατο;;; (άσχετο)
                                                         
 5)  Ξύπνησα το πρωί και δεν κατάλαβα καμία διαφορά...απλά μου είπαν ότι είμαι 26 πλέον!
                                                           
6) Τα κεράκια της τούρτας μου δεν ήταν αριθμός....αλλά  έγραφαν ένα διακριτικό "happy birthday"! γκουχ γκουχ...!
                                                           
 7) Φίλοι που πήραν τηλέφωνο να ευχηθούν με αποκάλεσαν 'γριά'......θέλω να πιστεύω ότι αστειεύονταν....!

8) Ήταν τα πρώτα μου γενέθλια εκτός σχέσης! wow!!χα χα

9) Άκουσα όλα τα αγαπημένα μου τραγούδια από Parov Stelar.... <3

10) Αποφάσισα να αλλάξω χρώμα κραγιόν, από φούξια σε καφέ/τριανταφυλλί...

*Αν τα παραπάνω θεωρούνται στοιχεία ουσιαστικής αλλαγής...τότε εγώ δεν είμαι 26...είμαι 47,5           (δώστε βάση στο μισό κάνει τη διαφορά)!!!
** Σας ευχαριστώ όλους για τις υπέροχες ευχές σας!!!!!!!!!! Σας αγαπώωωω! 

Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2012

And so this is Christmas…





Αφού λοιπόν τα Χριστούγεννα είναι καθ’οδόν , πώς είναι δυνατόν να μην ασχοληθώ κι εγώ με το θέμα αυτό ;!

Τα στοιχεία των Χριστουγέννων που με έκαναν να αγαπήσω τα ίδια τα Χριστούγεννα και κατ’ επέκταση τις γιορτές ,από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήταν: το χριστουγεννιάτικο δέντρο και το στόλισμα του, τα σπιτικά μελομακάρονα που μου έσπαγαν τη μύτη με την υπέροχη μυρωδιά τους, τα παιδιά που έλεγαν τα κάλαντα με μουσικά όργανα, τα μεγάλα οικογενειακά τραπέζια, η ζεστασιά και η χαρά που είναι διάχυτη τις μέρες αυτές και τέλος, η ανταλλαγή των δώρων, που όλοι μικροί και μεγάλοι, περιμένουμε πως και πως!

Τα τελευταία χρόνια όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η οικονομική κρίση, συνοδευόμενη από κρίση των αξιών όχι μόνο μας έχει χτυπήσει την πόρτα, αλλά έχει εδραιωθεί πια στη ζωή μας και δεν λέει να υποχωρήσει με τίποτα.  Αυτό έχει ως αποτέλεσμα χρόνο με το χρόνο οι καταστάσεις να δυσκολεύουν για όλους μας.

Οι φετινές γιορτές δεν θα είναι ίδιες με τις περσινές κι αυτό διότι τίποτα πια απ’ όσα ήταν δεδομένα  δεν είναι! Ακόμη και τα βασικά αγαθά επιβίωσης πλέον είναι δύσκολο για πολλούς ανθρώπους να μπορούν να τα παρέχουν στους ίδιους και στις οικογένειές τους. Ζούμε στην εποχή που το ρεύμα είναι πια αγαθό πολυτελείας, το ίδιο και η θέρμανση! Τα χρήματα που υπήρχαν, δεν υπάρχουν και αποτελούν ένδοξο παρελθόν, η μέριμνα για την υγεία είναι ανύπαρκτη και όλα αυτά εν έτει 2012-2013, που υποτίθεται ότι τα πράγματα θα έπρεπε να βελτιώνονται όχι να χειροτερεύουν.

Φέτος θα είναι η χρονιά του ‘φάτε μάτια ψάρια’ , αφού δεν μας έμεινε και τίποτα άλλο να φάμε πια. Όλο και λιγότεροι από εμάς θα χαρούμε τρώγοντας την περιβόητη γαλοπούλα, όλο και λιγότερα παιδιά θα πάρουν δώρο την πρωτοχρονιά αφού ο δικός τους ‘Αη Βασίλης’ είτε απολύθηκε απ’ την εργασία του, είτε απλά μόλις και μετά βίας τα φέρνει βόλτα και δεν έχει τη δυνατότητα για περαιτέρω έξοδα και πολυτέλειες.

 Πολύ απλά μαθαίνουμε σιγά σιγά στο να μην περιμένουμε τίποτα, διότι δεν υπάρχει και κάτι για να περιμένουμε, no money no honey!

Τελικά όμως όντως δεν μας έχει μείνει τίποτα και αν μας έχει μείνει κάτι τι είναι αυτό;





 Όχι δεν τα έχουμε χάσει όλα, αυτό που μας έχει μείνει είναι τα συναισθήματα μας, τα όνειρά μας και οι σκέψεις μας, τα οποία είναι κατά δικά μας και δεν πρόκειται να μας τα πάρουν, όσους φόρους κι αν βάλουν!

Μάλιστα αυτές οι γιορτινές μέρες μας προδιαθέτουν να δείξουμε στα αγαπημένα μας πρόσωπα και σε όλους τους ανθρώπους γύρω μας που το έχουν ανάγκη, αγάπη, συμπαράσταση, αλληλεγγύη, ζεστασιά.

Ναι μπορούμε ακόμη να αγαπάμε και να ονειρευόμαστε, διότι χωρίς αγάπη και όνειρα θα μας φάει το μαύρο σκοτάδι!

Ας μοιραστούμε κι εμείς ευχές , συναισθήματα, όνειρα και ας ζεστάνουμε τις ψυχές των άλλων ανθρώπων, όχι μόνο τώρα στις γιορτές αλλά και πέρα απ’ αυτές.

 Σίγουρα αυτού του είδους η ζεστασιά είναι πολύ καλύτερη από κάθε δώρο και κάθε καλοριφέρ!


Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012

Γκρινιάρα μ’ είπες μια βραδιά!




Τι είναι γκρίνια; Γιατί υπάρχει γκρίνια; Από πού προήλθε και πώς καθιερώθηκε τέλος πάντων; Γιατί αποκαλείς τους άλλους γκρινιάρηδες με τόση ευκολία;

Αυτές και άλλες παρόμοιες απορίες μου δημιουργούνται , όταν ακούω κάποιον όχι μόνο να ασχολείται με το θέμα γκρίνια, αλλά να έχει και το θάρρος-θράσος να σε αποκαλεί και γκρινιάρα!

 Και πώς να μην ασχοληθώ με αυτό το θέμα, αφού μέχρι και παιχνίδι έχει βγει με το αντίστοιχο όνομα;!

Με τη γκρίνια ερχόμαστε καθημερινά όλοι μας σε επαφή, είτε άμεσα (γκρινιάζοντας οι ίδιοι), είτε και έμμεσα (ακούγοντας τις γκρίνιες των άλλων ανθρώπων).



Φυσικά και τα πρωτεία τα έχουμε εμείς οι γυναίκες, που το λεξικό θα έπρεπε να έχει φωτογραφίες μας δίπλα στη λέξη γκρίνια, όμως και οι άντρες μην νομίζετε ότι πάτε πίσω σε ο, τι αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Έχετε κι εσείς τα θεματάκια σας.

Στην ουσία δεν είναι τόσο σημαντικό να ασχοληθούμε με το ποιος είναι πιο γκρινιάρης από ποιόν, αλλά στο πως μπορούμε να διαχειριστούμε αυτή την κατάσταση επιτυχώς, έτσι ώστε να μην μας βγει ούτε το όνομα, ούτε και το μάτι!

Είναι πολύ σημαντικό να εκλογικεύουμε το λόγο που μας προκαλεί έντονη δυσφορία ώστε να θέλουμε να γκρινιάξουμε. Να γνωρίζουμε δηλαδή γιατί γκρινιάζουμε κάθε φορά, ώστε να βοηθήσουμε οι ίδιοι τον εαυτό μας στο να ελέγχουμε και να περιορίζουμε όσο μπορούμε την τάση μας αυτή.

Από την άλλη, η γκρίνια είναι κάτι που μας εκτονώνει και μας βοηθάει να εξωτερικεύσουμε τυχόν προβληματισμούς και παράπονα που έχουμε. Κάποτε, είχα διαβάσει πως η γκρίνια θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί ως ένα ‘γλυκό παράπονο’. Εάν το αντιμετωπίζαμε έτσι, τότε όλα θα ήταν πολύ καλύτερα.

Επιπλέον, τα άτομα τα οποία διοχετεύουμε την γκρίνια μας, κάθε άλλο παρά την όρεξή μας έχουν. Ας μην είμαστε εγωιστές και ας αναλογιζόμαστε πως δεν είναι υποχρεωμένοι οι άλλοι να μας ακούνε να παραπονιόμαστε συνέχεια για οποιοδήποτε λόγο. Καταντάει κουραστικό και έχει ως συνέπεια τη σταδιακή απομάκρυνση των άλλων από δίπλα μας.

Προσοχή λοιπόν φίλες και φίλοι! Αποφύγετε να γίνεστε υπερβολικά φορτικοί και γκρινιάρηδες, διότι δε είναι και ο, τι πιο ευχάριστο μπορεί να συμβεί, καθώς όλο αυτό επηρεάζει και εσάς , αλλά και τη σχέση σας με τους άλλους.



Συμπερασματικά λοιπόν, ελαττώστε τις απανωτές εξάρσεις γκρίνιας και όλα θα πάνε καλά. Τουλάχιστον καλύτερα από πριν …υποθέτω!




Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

Χριστούγεννα.......

"...δεν περιμένω όμως τίποτα πια...τον Αη Βασίλη απλώς τον λέγαν μπαμπά...."
Και τόσο απλά μέσα σε αυτούς τους στίχους συνοψίζεται το δικό μου νόημα των Χριστουγέννων....!

Το ψέμα βγήκε απ’ τον παράδεισο τελικά;


Φανταστείτε πως θα ήταν ο κόσμος αν όλοι μας είχαμε την μαγική και πολύ χρήσιμη ιδιότητα που είχε ο Πινόκιο.

Τι θα γινόταν αν κάθε φορά που θα έλεγε κάποιος ένα, έστω αθώο, ψεματάκι, η μύτη του  μεγάλωνε αδίστακτα, ανάλογα με τη βαρύτητα του ψέματος αυτού;

Το ξέρω ακούγεται πολύ διασκεδαστικό  αλλά και πολύ βοηθητικό ταυτόχρονα, διότι με αυτό τον τρόπο θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε ποιός μας λέει αλήθεια και ποιος μας γεμίζει με αληθοφανή ψέματα.


Τι είναι όμως το ψέμα;

Το ψέμα θα μπορούσε να οριστεί ως κάτι που λέμε ,πχ ένα γεγονός, και προσπαθούμε να πείσουμε τον συνομιλητή μας ότι  ισχύει και είναι αληθές, ενώ οι ίδιοι γνωρίζουμε καλά πως αυτό που λέμε είναι μη αληθές. Συνήθως πίσω από το ψέμα κρύβεται κάποια σκοπιμότητα.

Κακά τα ‘ψέματα’, σύμφωνα με έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί , έχει αποδειχθεί πως το ψέμα όλοι το χρησιμοποιούμε ή το έχουμε χρησιμοποιήσει κατά καιρούς, είτε για να ωφεληθούμε, είτε για να ωφελήσουμε, είτε για λόγους που θα αναφέρω στη συνέχεια.

Τι μας ωθεί στο να λέμε ψέματα ;

Συνήθως τα περισσότερα ψέματα έχουν ειπωθεί από άτομα που θέλουν με κάποιο τρόπο να ωφεληθούν σε κάτι . Για παράδειγμα με το να λέει κάποιος αναλήθειες για έναν συνάδελφο του στο χώρο εργασίας του, ίσως έχει ως απώτερο σκοπό στο να τύχει ευνοϊκότερης μεταχείρισης ο ίδιος.



Επιπλέον, πολλές φορές λέμε ψέματα με σκοπό να κερδίσουμε τις εντυπώσεις και να γίνουμε ευκολότερα αποδεκτοί από τους άλλους όταν βρισκόμαστε με νέα πρόσωπα, σε ένα καινούριο περιβάλλον και κατακλυζόμαστε από αμηχανία. Με αυτό τον τρόπο προστατεύουμε τον εαυτό μας από το άγχος που βιώνει.

Τα κατά συνθήκη ψέματα όμως είναι και αυτά που χρησιμοποιούμε πιο συχνά στην καθημερινότητά μας. Πόσες φορές έχει τύχει να μας φέρουν δώρα και ενώ δεν μας αρέσουν καθόλου, από ευγένεια όχι μόνο λέμε «ευχαριστώ», αλλά το συνεχίζουμε κιόλας λέγοντας ‘καλά είναι τέλειο…’!

Τέλος, στις πιο μικρές ηλικίες έχει παρατηρηθεί πως τα παιδιά χρησιμοποιούν το ψέμα ως μέθοδο για να γλυτώσουν την τιμωρία για κάποια ζημιά που έκαναν.

Όσον αφορά τις σχέσεις, έρευνες έχουν δείξει πως τα περισσότερα ψέματα λέγονται κατά τους πρώτους μήνες μιας νέας σχέσης και αφορούν κυρίως τον αριθμό των προηγούμενων συντρόφων που είχε το ζευγάρι.

Επιπλέον, για έναν περίεργο και παράδοξο τρόπο, έχουν συνδεθεί οι γυναίκες πιο πολύ με τα ψέματα, (γιατί άραγε;).

Στο σημείο όμως αυτό ήρθε η ώρα να πάρουμε το αίμα μας πίσω, διότι έχει αποδειχθεί πως οι άντρες είναι πιο επιρρεπείς στα ψέματα κυρίως όταν προσπαθούν να καλύψουν τυχόν απιστίες τους, με σκοπό να μη χαλάσουν την ήδη υπάρχουσα σχέση τους.

Μικρά η μεγάλα, αληθοφανή και μη τα ψέματα είναι ψέματα, ίσως κάποιες φορές να είναι και μισές αλήθειες όπως εικάζεται, όμως το σίγουρο είναι πως κανείς ποτέ δεν κατάφερε να τα αποφύγει για πάντα.

 Βέβαια, είναι γεγονός πως η αλήθεια δεν αντέχεται πάντα και από όλους και έτσι σε συγκεκριμένες περιπτώσεις το ψέμα είναι αναπόφευκτο.

Κάποιοι θα υποστηρίξουν πως προτιμούν να γνωρίζουν τη σκληρή πραγματικότητα από το να ζουν σε έναν πλασματικό κόσμο.

Εν μέρει θα συμφωνήσω.

Ας αναλογιστούμε όμως από την άλλη πλευρά πως θα ήταν η ζωή μας αν μαθαίναμε μόνο αλήθειες;