Ο έρωτας στα χρόνια της.... τρίτης ηλικίας!

Η αγάπη μου για τις γαλλόφωνες ταινίες είναι γνωστή. Το ίδιο και για το φεστιβάλ του γαλλικού κινηματογράφου που λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο στην πόλη μας.
Οι ταινίες που προβλήθηκαν φέτος ήταν αρκετές και πολυποίκιλες. Αυτό που μου έκανε πιο πολύ εντύπωση, όμως, ήταν ότι σε όσες παρακολούθησα το ερωτικό στοιχείο στις μεγάλες ηλικίες έρεε ανενόχλητο από παντού!
Η πρώτη σκέψη που μου γεννήθηκε στο μυαλό ήταν ο συσχετισμός με την υπέροχη ταινία “amour” του Haneke , όπου κι εκεί προβάλλεται ,όμορφα και γλυκά δοσμένα, η αγάπη και η συντροφικότητα στην τρίτη ηλικία, βέβαια η εξέλιξη της εν λόγο ταινίας μόνο γλυκιά και όμορφη δεν είναι, αλλά αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα.
Όπως όλα δείχνουν λοιπόν, ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος έχει την τάση να προβάλει έντονα τα άτομα της τρίτης ηλικίας να φλερτάρουν, να βγαίνουν ραντεβού, να αγαπιούνται ακόμη και να… ερωτοτροπούν ασύστολα!
Μέσα απ’ όλο το παραπάνω μοτίβο αναδεικνύεται το ζήτημα της ανάγκης για επιβεβαίωση και αγάπη αυτών των ηλικιών των 60-70sth. Όσο περίεργο και αν φαντάζει το θέαμα ηλικιωμένων ατόμων να ερωτεύονται και να  χαριεντίζονται, δεν παύει να αποτελεί ένα αδιαμφισβήτητο και απόλυτα σεβαστό δικαίωμα τους.
Σύμφωνα με τα ψυχοκοινωνικά στάδια ανάπτυξης του ανθρώπου, το άτομο διαμορφώνει την συμπεριφορά του με βάση την κοινωνική του ανάπτυξη και την αυτοεκτίμηση που διαμορφώνει.
 Όσον αφορά τα άτομα της μέσης και τρίτης ηλικίας κυρίως, η ανάγκη για αναγνώριση, επιβεβαίωση, έρωτα, εξακολουθεί να υφίσταται και είναι πιο επιτακτική από ποτέ!
 Το τελικό στάδιο, λοιπόν, σύμφωνα με την θεωρία του Erikson, απ’ όπου πρέπει να περάσει επιτυχώς το άτομο ώστε να έχει μια ισορροπημένη Τρίτη ηλικία, είναι το στάδιο της καταξίωσης/ απόγνωσης. Σε αυτή τη φάση της ζωής, το άτομο είναι μη παραγωγικό εργασιακά και κοινωνικά, με αποτέλεσμα να αισθάνεται απόγνωση και περιθωριοποίηση. Μέσα όμως απ’ την επιβεβαίωση που πιθανότατα αντλεί κάποιος απ’ τον σύντροφό του αισθάνεται σημαντικός και η αυτοπεποίθηση του ενισχύεται!

   

Επιπλέον, η θετική ανασκόπηση για όσα έχει καταφέρει στο παρελθόν, φέρνει στο άτομο αισθήματα ικανοποίησης για τα προσωπικά του επιτεύγματα και προσωπικής καταξίωσης, αισθάνεται πλήρης και ολοκληρωμένος.
Αν ο προσωπικός απολογισμός ζωής έχει αρνητικό πρόσημο βιώνει συναισθήματα πικρίας αναξιότητας και απόγνωσης, ο φόβος του θανάτου τότε γίνεται πιο μεγάλος, βιώνει πικρία για τη ζωή, για όσα επέλεξε να κάνει και για όσα δεν κατόρθωσε να πραγματοποιήσει.
Όλα τα παραπάνω λοιπόν φανερώνουν, πως ανάγκη για αγάπη, έρωτα, χαρά και στοργή έχουμε όλοι μας, μικροί και μεγάλοι, νέοι και ηλικιωμένοι!
Η ανάγκη αυτή υπήρχε, υπάρχει, και θα συνεχίσει να αποτυπώνεται στα καλογραμμένα βιβλία των βιβλιοπωλείων, στις σκοτεινές αίθουσες, σε τολμηρούς πίνακες ζωγραφικής αλλά και οπουδήποτε αλλού γύρω μας! Love is all around!

Γιούλη Τριανταφύλλου