Μαμά μεγαλώνω....

Μαμά μεγαλώνω...

Μεγαλώνω μαμά και δεν ξέρω τι μου γίνεται....

Πρέπει μόνη μου να παίρνω τις αποφάσεις μου πια. 

Τέρμα οι χαζοεπαναστάσεις της εφηβείας και τα νεύρα χωρίς λόγο.

Έχω δικό μου σπίτι πια και δική μου ζωή. Έχω και σύντροφο που τον αγαπώ και με αγαπάει.

Όλα μου φαίνονται δύσκολα.. Οι δουλειές, οι λογαριασμοί, η ζωή. Θέλω να έρθεις να με πάρεις από το χέρι και να μου πεις "μην ανησυχείς εγώ είμαι εδώ". Όμως δεν θα το κάνεις! Δεν θα το κάνεις διότι με έμαθες άθελά σου να τα βγάζω πέρα και στα πολύ δύσκολα! 

Τώρα ξέρω μαμά, ξέρω και να σιδερώνω, ξέρω και να μαγειρεύω, ξέρω και να είμαι ακόμη μια καινούρια "Μαίρη Παναγιωταρά". 

Μα πάνω απ'όλα ξέρω να αγαπάω, με όλη μου την καρδιά και το είναι. Ξέρω να συμμορφώνομαι και να συμβιβάζομαι. Ξέρω πότε πρέπει να λέω "έχεις δίκιο" και να υποχωρώ. Ξέρω να γίνομαι δοτική με όσους το αξίζουν. Ξέρω να κάνω υπομονή για τα πάντα.

Μεγάλωσα μαμά! Μεγάλωσα και θα κάνω την δική μου οικογένεια, αφήνοντας στην άκρη την ταμπέλα του κακομαθημένου μοναχοπαιδιού που πάντα ήμουν. Καιρός να δώσω προτεραιότητες και σε άλλα άτομα, πέρα από τον εαυτό μου, που το αξίζουν. 

Μαμά μεγάλωσα και σ'ευχαριστώ γιατί αισθάνομαι πως έχω μια τεράστια καρδιά γεμάτη αγάπη για όλους, εξαιτίας σου!

Μεγάλωσα μαμά...