Όνειρα...

Λένε πως τα όνειρα είναι απόδειξη  του καλού και βαθύ ύπνου...

Λένε πως τα όνειρα ξεκουράζουν ψυχές και σώματα...

Σε ένα παράλληλο σύμπαν ίσως και να συμβαίνει αυτό!

Για εμένα τα όνειρα εκτός από απόδειξη ύπαρξης του ασυνείδητου κόσμου είναι και ένα είδος φρίκης...

Είναι πάντα εκεί για να μου θυμίσουν, πρόσωπα, καταστάσεις, λόγια...που δεν θέλω να θυμάμαι...!

Είναι ένα είδος τιμωρίας, σκληρής και βάναυσης...

Ναι, τα όνειρα είναι η τιμωρία μου!

 Μάλλον τα όνειρα με τιμωρούν...με τιμωρούν για όσα ποτέ δεν θα γίνουν εξαιτίας μου, για όσα ποτέ δεν κατάφερα να πω...και που δεν πρόκειται ποτέ να τα πω... για τις επιλογές μου που είναι 'πεθαμένες' εξ'αρχής.

Δεν γίνεται να μην βλέπεις όνειρα...είναι και αυτό ένα πρόβλημα...όμως δεν γίνεται και να βασανίζεσαι βλέποντας αυτοκαταστροφικά όνειρα. Ακόμη και τα πιο αισιόδοξα έχουν θέμα κάτι που δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί, με πρόσωπα που είναι ακατόρθωτο να συμβαδίσεις, όσο εύκολο κι αν φαίνεται...

 Βέβαια,αν υποθέσεις οτι δεν υπάρχει ελπίδα, εξασφαλίζεις οτι δεν θα υπάρξει ελπίδα...

Θα υπάρξει; δεν ξέρω...

Το μόνο που ξέρω είναι να "ξεχνάω", όμως τα γεγονότα δεν παύουν να υπάρχουν επειδή Αγνοούνται.

*Αφιερωμένο σ'εκείνον που δεν θα το δει ποτέ...