Διαβάζοντας το βιβλίο της Αλεξάνδρας Κ*, "Lalaland" , ενθουσιάστηκα όχι μόνο από τον τρόπο που γράφει και το προσωπικό της ύφος και στυλ, αλλά και από κάποια ευφάνταστα αποσπάσματα-στιχάκια που περιλαμβάνει :
" Σιγά μην κλάψω τις αξίες της Δύσης, σιγά μην φοβηθώ
Κάτω από το πάπλωμα ο κόσμος σου είμαι εγώ..."
"Μα δεν θέλω να μπλέξω με τρελούς" παρατήρησε η Αλίκη.
"Α, αυτό δεν μπορείς να το αποφύγεις!" είπε η γάτα. "Οι πάντες είμαστε τρελοί εδώ".
"...γιατί, πολλές φορές, και τώρα ακόμη, ακούω το θόρυβο του φουστανιού μου/ σαν το θόρυβο δυο δυνατών φτερών που ανοιγοκλείνουν, /κι όταν κλείνεσαι μέσα σ'αυτόν τον ήχο του πετάγματος...δεν έχει σημασία αν φεύγεις ή αν γυρίζεις..."
" Σιγά μην κλάψω τις αξίες της Δύσης, σιγά μην φοβηθώ
Κάτω από το πάπλωμα ο κόσμος σου είμαι εγώ..."
"Μα δεν θέλω να μπλέξω με τρελούς" παρατήρησε η Αλίκη.
"Α, αυτό δεν μπορείς να το αποφύγεις!" είπε η γάτα. "Οι πάντες είμαστε τρελοί εδώ".
"...γιατί, πολλές φορές, και τώρα ακόμη, ακούω το θόρυβο του φουστανιού μου/ σαν το θόρυβο δυο δυνατών φτερών που ανοιγοκλείνουν, /κι όταν κλείνεσαι μέσα σ'αυτόν τον ήχο του πετάγματος...δεν έχει σημασία αν φεύγεις ή αν γυρίζεις..."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου