Κάθε Σεπτέμβρη μιας πιάνει αυτή η μελαγχολική διάθεση, που δεν ξέρουμε τι μας φταίει , που βρισκόμαστε στο μεταίχμιο καταστάσεων, που επαναπροσδιορίζουμε πρόσωπα και πράγματα....Σκέψεις πετάμενες από δω και από κει...ψυχολογίες στα πατώματα...
Μπορεί η ζωή μας να γίνεται ολοένα και δυσκολότερη....αλλά ας μην σιγοντάρουμε στην απόλυτη καταστροφή της...
Ας χαρούμε αυτές τις τελευταίες μέρες του καλοκαιριού αφήνοντας τη ζωή μας να γεμίζει μόνο φως...και όχι μόνο κάθε Σεπτέμβρη...
''...Και τι έχει ο ήλιος που δεν έχω να σου δώσω....αυτός τη νύχτα κλείνει εγώ μένω ανοιχτός, κι αν καταφέρω και τον πάγο σου τον λιώσω, κάθε Σεπτέμβρη θα γεμίζουν όλα φως..."
Μπορεί η ζωή μας να γίνεται ολοένα και δυσκολότερη....αλλά ας μην σιγοντάρουμε στην απόλυτη καταστροφή της...
Ας χαρούμε αυτές τις τελευταίες μέρες του καλοκαιριού αφήνοντας τη ζωή μας να γεμίζει μόνο φως...και όχι μόνο κάθε Σεπτέμβρη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου