Ακόμα και ο Φοίβος Δεληβοριάς τα έλεγε στο τραγούδι του... «θέλω να σε ξεπεράσω, μα δεν γίνεται …», όμως όντως δεν γίνεται ή είναι κι αυτό άλλο ένα παιχνίδι του μυαλού μας ;
Είναι εύκολο τελικά να ξεπεράσεις ένα σημαντικό άτομο της ζωής σου, ή θέλει κόπο και χρόνο , μαζί με 20 πακέτα χαρτομάντιλα ;
Ένας σαρκαστικός τύπος θα απαντούσε «δε θέλει κόπο θέλει τρόπο» κι εγώ θα έρθω να τον συμμεριστώ απόλυτα.
Σίγουρα το να ξεπεράσεις ένα άτομο που έχεις δεθεί ψυχικά και συναισθηματικά δεν είναι και η πιο εύκολη υπόθεση του κόσμου, όμως εάν εκλογικεύσουμε την κατάσταση και σκεφτούμε πιο ώριμα, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα «ουδείς αναντικατάστατος».

Είναι ευεργετική η διαδικασία του να μοιραζόμαστε σκέψεις, να ανοίγουμε την καρδιά μας και να αναλύουμε τα συναισθήματά μας με άλλα άτομα. Με αυτό τον τρόπο αποφορτιζόμαστε από τα έντονα συναισθήματα που μπορεί να βιώνουμε και κατ’ επέκταση έτσι ανακουφιζόμαστε από όλο το ψυχικό βάρος που προκαλούν τέτοιες καταστάσεις.
Το να κλειστούμε στον εαυτό μας και στις να εγκλωβιζόμαστε σε σκέψεις που μας καθηλώνουν είναι ο, τι χειρότερο και ψυχοφθόρο μπορεί να γίνει. Δεν θα πρέπει να γινόμαστε υπόδουλοι μιας σκέψης- ‘‘του δεν μπορώ’’ στην συγκεκριμένη περίσταση-, αλλά καλό θα ήταν να προσπαθήσουμε να σκεφτούμε ‘‘τι μπορούμε’’ να κάνουμε ώστε να βρούμε διεξόδους για το πρόβλημα που μας ταλανίζει.

Εκεί έξω υπάρχει ζωή, υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν να τους γνωρίσουμε υπάρχει χαρά (καλά κρυμμένη βέβαια, αλλά υπάρχει) , υπάρχουν και δύσκολες καταστάσεις και τίποτα δεν μπορεί να είναι τόσο ικανό ώστε να μας εμποδίσει να ζήσουμε την κάθε στιγμή, ή μήπως είναι;
Η απάντηση εξαρτάται καθαρά από εμάς!
Γιούλη Τριανταφύλλου
*το κείμενο είναι διαθέσιμο στη διεύθυνση www.artsandthecity.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου