Καλημέρες...

Φεύγουν γοργά τα χρόνια / και μένουν οι στιγμές
όπως λίγα λουλούδια / στων βράχων τις ρωγμές

Όσα σου είχα τάξει / άνεμος και καπνός
συγγνώμη που δεν ήμουνα/ για σένα ουρανός

Κι αν χαμηλά πετάμε/ και με μισά φτερά
αντέχουμε ακόμα/ κι αυτό είναι που μετρά

Ρίξε άνθος αγγέλου/στου έρωτα τις ρωγμές
το θαύμα είναι να ζεις,καρδιά μου,/ όλες σου τις στιγμές

Φεύγουν γοργά τα χρόνια/ και πουθενά ένα φως
στις έγχρωμες αφίσες/κοιτάς τα προσεχώς

Μια ροζ χαλκομανία/στο φλίπερ σου γελά
φυσάει αδιαφορία/ να ντύνεσαι καλά

Κι αν χαμηλά πετάμε/ και με μισά φτερά
αντέχουμε ακόμα/ κι αυτό είναι που μετρά

Ρίξε άνθος αγγέλου/στου έρωτα τις ρωγμές
το θαύμα είναι να ζεις,καρδιά μου,/ όλες σου τις στιγμές