σαν παιδί...

Τα παιδικά μου χρόνια....τόσο μακρινά...μα κάποιες φορές τόσο κοντά.

Μια μυρωδιά από γιασεμί ανακατεμένη με νυχτολούλουδο και ένα αεράκι γλυκό, απ'αυτό της άνοιξης, να μου φέρνει στο μυαλό το παρελθόν...

Ατέλειωτες ώρες ανάγνωσης της "αργοναυτικής εκστρατείας", παιχνίδια που δεν κατάλαβα ποτέ πως κρύφτηκαν ανάμεσα στα ράφια κάποιας ντουλάπας του σπιτιού, καραμέλες βουτύρου (οι αγαπημένες μου ακόμη και τώρα) , μαρκαδόροι, πλαστελίνες και ζωγραφιές σε όλους του τοίχους.

Και αυτή η φράση....:

"Έλα μην κάνεις σαν παιδί", θα μου πουν...και θα μου ξαναπούν....

Πόσο εύκολο όμως είναι να απαρνηθείς το παιδί που κρύβεις καλά μέσα σου;