Οι απόκριες είναι πια γεγονός, οι περισσότεροι από εμάς όλο και κάτι έχουμε σκεφτεί ή έχουμε αγοράσει για να μεταμφιεστούμε.
Οι απόκριες είναι η γιορτή του μασκαρέματος, όπου η μεταμφίεση έχει την τιμητική της και όπου όλα επιτρέπονται. Τα όρια καταλύονται και υπάρχει μια αίσθηση απελευθέρωσης η οποία κυριαρχεί και ενισχύεται μέσα από τις μάσκες που οι περισσότεροι φοράνε, διατηρώντας με αυτό τον τρόπο την ανωνυμία τους.
Τι είναι αυτό πως μας ωθεί όμως να επιλέξουμε τι θα ντυθούμε τις απόκριες; Η επιλογή αυτή γίνεται κατά τύχη ή γιατί υπάρχουν κάποιοι άλλοι βαθύτεροι παράγοντες που μας καθοδηγούν στο να βγάλουμε από μέσα μας αυτό που κρατάμε καλά κρυμμένο, με νύχια και με δόντια;
Το μόνο σίγουρο είναι πως στις απόκριες αποκαλύπτουμε περισσότερα απ’ όσα θέλουμε να δείξουμε για τον εαυτό μας όλο τον υπόλοιπο καιρό. Έρευνες που έχουν γίνει στο χώρο της ψυχολογίας κατά καιρούς έχουν δείξει πως οι στολές και οι μάσκες, επειδή ακριβώς είναι σύμβολο ανωνυμίας, παρέχουν σε αυτόν που τις χρησιμοποιεί μια ιδιαίτερη αίσθηση απελευθέρωσης, καθώς καταλύουν κάθε αναστολή και αποτελούν κάτι το αντικομφορμιστικό, κάτι το διαφορετικό από την μονοτονία της καθημερινότητας.
Το άτομο μέσα από τη μεταμφίεση μπορεί να εκδηλώσει συμπεριφορές και κρυφές επιθυμίες, ίσως και ευσεβείς πόθους, ποιος ξέρει;
Παράλληλα, μας δίνουν την ευκαιρία να υποδυθούμε κάποιο ρόλο και να γίνουμε ένα πρόσωπο, που ενδεχομένως θέλουμε ή θα θέλαμε να είμαστε.
Στην ουσία λοιπόν, η κάθε αμφίεση μπορεί να εκφράσει την πραγματική ταυτότητα που θέλει να έχει ένα άτομο, αλλά φοβάται να την εκδηλώσει.
Τίποτα δεν επιλέγεται τυχαία , όλα γίνονται συνειδητά ή ασυνείδητα, με βάση όμως κάποια βαθιά εσωτερική επιθυμία.
Έτσι λοιπόν κι εγώ βρέθηκα να αμφιταλαντεύομαι για το αν θα ντυθώ μπουζουκόβια σταρ της πίστας ή τσάρλεστον με αναφορά στα 60s.
Τι μπορώ να πω γι’ αυτό; Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου